Friday 7th of May 2021 05:06:11 AM GMT

LANGUAGE - TAMIL
.
இலங்கையில் தோற்கடிக்கப்படும் மே தினம் வென்றெடுத்த உரிமைகள்! - நா.யோகேந்திரநாதன்!

இலங்கையில் தோற்கடிக்கப்படும் மே தினம் வென்றெடுத்த உரிமைகள்! - நா.யோகேந்திரநாதன்!


18ம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் 19 நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்திலும் ஐரோப்பிய நாடுகளிலும் அமெரிக்காவிலும் வேகமடைந்த கைத்தொழில் வளர்ச்சி காரணமாக கைத்தொழில் தொழிலாளர்கள் என்றொரு புதிய வர்க்கம் உருவாகியது. இவர்கள் நாளொன்றுக்கு 10 முதல் 15 மணி நேரம் வரை கடுமையாக உழைக்க வேண்டியிருந்ததுடன் அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்றுமளவுக்குக் கூட ஊதியம் பெற்றுக்கொள்ள முடியாதவர்களாயிருந்தனர்.

இந்த நிலையில் வேலை நேரத்தைக் குறைக்கக் கோரியும், பல உரிமைகளைக் கோரிக்கைகளை முன் வைத்தும் பிரிட்டன், பிரான்ஸ், ஆஸ்திரேலியா, ரஷ்யா, அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளின் தொழில் நகரங்களில் போராட்டங்கள் வெடித்தன.

அமெரிக்காவில் பொஸ்டன் நகரின் கப்பல் தொழிலாளர்கள், பில்டெல்பியாவில் பென்சில்வேனியா, நிலக்கரிச் சுரங்கத் தொழிலாளர்கள், இரயில்வே தொழிலாளர்கள் எனப் பல்வேறு நகரங்களிலும் உரிமைக் கோரிக்கைகள் எனப் பல்வேறு நகரங்களிலும் உரிமைக் கோரிக்கைகள் முன்வைக்கப்பட்டு போராட்டங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அவற்றின் காரணமாக அமெரிக்கத் தொழிலாளர்கள் கூட்டமைப்பு என்ற தொழிலாளர்கள் அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டு, அது 8 மணி நேர வேலை உட்படப் பல கோரிக்கைகளை முன்வைத்து நாடு பரந்த பொதுவேலை நிறுத்தத்தை 1886 மே 1 ம் நாள் முன்னெடுக்க அறைகூவல் விடுத்தது.

அதன் காரணமாக மேற்கொள்ளப்பட்ட வேலை நிறுத்தத்தில் நாடு முழுவதும் 1200 நிறுவனங்களைச் சேர்ந்த மூன்றரை இலட்சம் தொழிலாளர்கள் பங்கு கொண்டனர். பெரும் நிறுவனங்கள் இழுத்து மூடப்பட்டன. போக்குவரத்து முற்றாகவே நிறுத்தப்பட்டது. பல்வேறு பகுதிகளிலும் இடம்பெற்ற தொழிலாளர் பேரணிகளால் அமெரிக்காவே அதிர்ந்தது.

அன்று சிக்காக்கோ நகரில் இடம்பெற்ற 3,000க்கு மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள் கலந்து கொண்ட பேரணியின் மீது முதலாளிகளின் கூலிப்படையினரும், குண்டர்களும் மேற்கொண்ட தாக்குதல்களில் 4 தொழிலாளர்கள் உயிரிழந்தனர்.

இத்தாக்குதல் மூலம் தொழிலாளர்களின் எழுச்சியைத் தடுத்துவிட முடியவில்லை. அவர்கள் உயிரிழந்த தங்கள் தோழர்களின் இரத்தத்தில் தங்கள் கொடிகளைத் தோய்த்துச் செங்கொடிகளாக்கிக் கொண்டு பேரணியைத் தொடர்ந்தனர்.

சிக்காக்கோ படுகொலைகளைக் கண்டித்து மே 4ம் நாள் “ஹமர்கட்” சதுக்கத்தில் ஏறக்குறைய 2,500 தொழிலாளர்கள் கலந்துகொண்ட கண்டனப் பொதுக்கூட்டம் இடம்பெற்றது. அதன்போது கூட்டத்தில் ஒரு குண்டு வெடித்தத்தில் பொலிஸார் ஒருவன் காயமடைகிறான்.

அதையடுத்து பொலிஸார் மேற்கொண்ட கண்மூடித்தனமான துப்பாக்கிப் பிரயோகத்தில் பல பொது மக்கள் கொல்லப்படுகின்றனர்.

அதனடிப்படையில் பல தொழிலாளர் தலைவர்கள் கைது செய்யப்படுகின்றனர். அவர்களில் 7 தலைவர்கள் தூக்கிலிடப்படுகின்றனர். பலருக்கு நீண்டகாலச் சிறை தீர்ப்பளிக்கப்படுகின்றது.

தூக்கிலிடப்பட்ட தொழிலாளர் தலைவர்களின் இறுதி ஊர்வலத்தில் ஐந்து இலட்சம் தொழிலாளர்கள் கலந்து கொள்கின்றனர்.

இச்சம்பவங்களையடுத்து 8 மணி நேரவேலை கோரி உலகம் முழுவதும் போராட்டங்கள் வெடிக்கின்றன. படிப்படியாக 8 மணி நேர வேலை, தொழிற்சங்கம் அமைக்கும் உரிமை, வேலை நிறுத்தம் செய்யும் உரிமை போன்ற விடயங்கள் பல நாடுகளில் வென்றெடுக்கப்படுகின்றன.

14.07.1889ம் ஆண்டு பாரிசில் இடம்பெற்ற சர்வதேச சோஷலிசத் தொழிலாளர் ஒன்றியத்தின் முதலாவது அகிலத்தில் மே தினத்தைச் சர்வதேச தொழிலாளர் தினமாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டதுடன், எட்டு மணிநேர வேலை என்ற கோரிக்கையைச் சகல நாடுகளிலும் முன்னெடுப்பதெனவும் முடிவெடுக்கப்பட்டது.

அதனையடுத்து மே தினம் உலகத் தொழிலாளர் தினமாக உலக நாடுகளெங்கும் அனுஷ்டிக்கப்படுகிறது.

உலகம் முழுவதிலும் தொழிலாளர்கள் தமது உரிமைகளுக்காகப் போராட்டம் நடத்திய காலங்களில் இலங்கைத் தொழிலாளர்களும் பின் தங்கிவிடவில்லை.

1844ல் ஆங்கில ஆட்சியாளர்கள் காலத்தில் தொழிலாளர்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிகளை எதிர்த்து கொழும்பின் அச்சகத் தொழிலாளர்கள் அத்தனை பேரும் வேலையை விட்டு விலகினர்.

1893ல் அச்சகத் தொழிலாளர் 8 மணி நேர வேலை உட்படப் பல கோரிக்கைகளை வைத்து கொழும்பில் வேலை நிறுத்தம் செய்தனர். அதுவே இலங்கையின் முதல் வேலைநிறுத்தமாகும்.

1947ம் ஆண்டில் பிரி்த்தானிய ஆட்சியை எதிர்த்தும் வாழ்க்கைச் செலவு உயர்வை எதிர்த்தும் பொது வேலை நிறுத்தம் இலங்கை முழுவதும் இடம்பெற்றது. இதில் படையினரின் துப்பாக்கிப் பிரயோகத்தில் கந்தசாமி என்ற எழுதுவினைஞர் கொல்லப்பட்டார். இராணுவச் சட்டம் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டு அப்போராட்டம் முறியடிக்கப்பட்டது.

1953 ஹர்த்தால் போராட்டம் இலங்கையின் தொழிலாளர் வர்க்கப் போராட்ட வரலாற்றில் ஒரு சிறப்புப் பதிவாகும். 1952ம் ஆண்டில் ஆட்சிக்கு வந்த டட்லி சேனநாயக்கா தலைமையிலான ஐ.தே.கட்சியில் நிதி அமைச்சராயிருந்த ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தன உலக வங்கியின் ஆலோசனைக்கமைவாக 25 சதமாகவிருந்த ஒரு கொத்து அரிசியின் விலையை 70 சதமாக அதிகரித்ததுடன் போக்குவரத்துக் கட்டணங்கள், தபால் கட்டணங்கள் என்பவற்றையும் உயர்த்தினார்.

இது தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள், மாணவர்கள், அரச ஊழியர்கள் ஆகியோர் மத்தியில் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. இலங்கை தொழிற்சங்க சம்மேளனத்தின் பொதுச் செயலாளராயிருந்த என்.சண்முகதாசன் லங்கா சமசமாஜக் கட்சி, கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ஆகியவற்றின் தலைமையிலான தொழிற்சங்கங்களையும் இணைத்து ஒரு பொது வேலை நிறுத்தத்துக்கு அழைப்பு விடுத்தார். முதலில் இணைய மறுத்த எஸ்.டபிள்யூ.ஆர்.டி.பண்டாரநாயக்க, தொண்டமான் ஆகியோரும் தமிழரசுக் கட்சியினரும் பின்பு பங்கு கொண்டனர்.

பொதுவேலை நிறுத்தம் ஹர்த்தாலாக விரிவடைந்து பெரும் போராட்டமாக வெடித்தது. தொழிலாளர்கள் ஜனாதிபதி மாளிகை, தபால், தந்தி தலைமையகம், ஏரிக்கரை பத்திரிகை நிறுவனம் என்பனவற்றைச் சுற்றி வளைத்து ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்தினர். தலைநகரமெங்கும் ஆர்ப்பாட்டப் பேரணிகள், கடையடைப்புகள், போக்குவரத்து நிறுத்தம் என ஒரு புரட்சிகரச் சூழ்நிலை நிலவியது.

கொழும்பில் அமைச்சரவைக் கூட்டத்தை நடத்த அஞ்சிய அரசாங்கம் துறைமுகத்தில் நங்கூரமிடப்பட்டிருந்த பிரித்தானிய கப்பலிலேயே அதை நடத்தியது. இராணுவச் சட்டம் அமுலுக்கு வந்த நிலையில் ஆர்ப்பாட்டக்காரர்கள் மீது பொலிஸார் மேற்கொண்ட துப்பாக்கிப் பிரயோகத்தில் 21 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.

இந்த நிலையில் போராட்டம் வெற்றி பெற்றுவிட்டதாகவும், அனைவரையும் வேலைக்குத் திரும்புமாறும் என்.எம்.பெரேராவும், பீட்டர் கெனமனும் விடுத்த அறிக்கையுடன் போராட்டம் முடிவுக்கு வந்தது. இதில் குறிப்பிடப்படவேண்டிய விடயம் பாராளுமன்ற சீர்திருத்தவாதத்தில் நம்பிக்கைகொண்ட இந்தத் தலைவர்களால் மக்கள் மத்தியில் தோன்றிய பேரெழுச்சியை முன்கொண்டு செல்லக்கூடிய அர்ப்பணிப்பும் துணிச்சலும் இருக்கவில்லை.

இந்த அனுபவங்களைச் சரியாகக் கணக்கெடுத்து 1956ல் ஆட்சிக்கு வந்த எஸ்.டபிள்யூ.ஆர்.டி.பண்டாரநாயக்க மேதினத்தை அரச விடுமுறையாக அறிவித்ததுடன் தொழிற்சங்கம் அமைக்கும் உரிமை, வேலைநிறுத்தம் செய்யும் உரிமை என்பனவற்றைச் சட்டபூர்வமாக்கினார். ஆனால் அவர் தொழிலாளர்களுக்கு நன்மை பயப்பதாகக் கருதி 7 தொழிலாளர் சேர்ந்தால் ஒரு தொழிற்சங்கம் அமைக்கமுடியும் என்ற விதி பெரும் தொழிற்சங்கங்களைப் பலவீனப்படுத்தும் நிலை உருவாகியது. அதன் காரணமாக அரசியல் கட்சிகள் தமது ஆதரவாளர்களை வைத்து பல்வேறு தொழிற்சங்கங்களை உருவாக்கின. ஆட்சியிலுள்ள கட்சிகளைச் சார்ந்த தொழிற்சங்கங்கள், தொழிற்சங்க நடவடிக்கைகளுக்கு ஒத்துழைக்காத நிலை தோன்றியது.

தற்சமயம் தொழிற்சங்க நடவடிக்கைகள் எதுவும் எதிர்பார்க்கும் வெற்றியை ஈட்டமுடியாத நிலைமைக்கு இதுவே காரணம் என்பதை மறுத்துவிடமுடியாது.

எனினும் உலகத் தொழிலாளர்கள் மேதினம் மூலம் பெற்ற வெற்றிகளை இலங்கைத் தொழிலாளர்களும் ஓரளவுக்கேனும் 1978 வரை அனுபவிக்கும் நிலை நிலவியது.

ஜே.ஆர்.ஜயவர்த்தன தலைமையிலான ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் திறந்த பொருளாதாரக் கொள்கை காரணமாக சுதந்திர வர்த்தக வலயம் உருவாக்கப்பட்டது. அங்கு பணியாற்றும் தொழிலாளர்களுக்கு தொழிற்சங்கம் அமைக்கும் உரிமையோ, வேலை நிறுத்தம் செய்யும் உரிமையோ சட்டபூர்வமாக மறுக்கப்பட்டுள்ளன. அதாவது உலகத் தொழிலாளர்கள் போராடிப் பெற்ற மேதின வெற்றிகள் அத் தொழிலாளர்களுக்கு மறுக்கப்பட்டன.

அதுமட்டுமின்றி அங்கு வழங்கப்படும் ஊதியம் போதாத நிலையில் அவர்கள் வாழ்க்கைச் செலவைச் சமாளிக்க மேலதிக நேரம் வேலை செய்ய வேண்டிய நிலை உள்ளது. எனவே எட்டு மணி நேர வேலை என்ற உரிமையும் அவர்களுக்கு இல்லாமற் செய்யப்பட்டு விட்டது.

தற்சமயம் அமைக்கப்பட்டுள்ள துறைமுக நகரத்தில் 83,000 பேருக்கு வேலைவாய்ப்பு கிட்டுமெனக் கூறப்படுகிறது. அங்கு இலங்கையின் தொழிலாளர் சட்டங்கள் செல்லுபடியாகாத நிலையில் அங்குள்ள நிறுவனங்களே தொழிலாளர்களின் வேதனம் உட்பட உரிமைகள் பற்றித் தீர்மானிக்கும்.

எனவே அங்கு பணியாற்றும் தொழிலாளர்களும் சுதந்திர வர்த்தக வலயத் தொழிலாளர்கள் போன்றே எவ்வித உரிமைகளுமற்ற தொழில் அடிமைகளாகப் பணியாற்ற வேண்டி வரும்.

எனவே உலகத் தொழிலாளர்கள் பல போராட்டங்கள் மூலமும் உயிர் அர்ப்பணிப்புகள் மூலமும் பெற்றுக்கொண்ட வெற்றிகளான எட்டு மணிநேர வேலை, தொழிற்சங்கம் அமைக்கும் உரிமை, வேலை நிறுத்தம் செய்யும் உரிமை, தொழிற்சங்க நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்கும் உரிமை, ஒன்றுகூடும் சுதந்தி்ரம் என்பன சுதந்திர வர்த்தக வலயங்கள் என்ற பேரில் பறிக்கப்பட்டு விட்டன.

அதுமட்டுமின்றி போராட்டங்கள் மூலமும் உயிர் அர்ப்பணிப்பின் மூலமும் உருவான செங்கொடிகள் பறக்கும் புரட்சிகர மேதினம் உன்னதமான உழைக்கும் மக்களின் புரட்சிகர உணர்வை வெளிப்படுத்தும் மகத்துவம் கொண்டவை. இலங்கையிலோ பச்சைக்கொடிகள், நீலக்கொடிகள் என்பவற்றின் கீழ் கொண்டாடப்படுபவையாகவும் சினிமா நட்சத்திரங்கள், பாடகர்கள் பங்கு கொள்ளும் களியாட்டு விழாக்களாகவும் சிறுமைப்படுத்தப்பட்டு அதன் புரட்சிகரத் தூய்மை களங்கப்படுத்தப்படுகின்றது.

இவ்வருடம் கொரோனா நோய்த் தொற்று காரணம் காட்டப்பட்டு மேதின நிகழ்வுகளுக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டுள்ளது.

வாழ்க்கைச் செலவு, மக்களால் தாங்க முடியாதளவுக்கு உயர்த்தப்பட்டமை, சீனி இறக்குமதி வரிக்குறைப்பு மூலம் அரசாங்த்துக்கு வரவேண்டிய வருமானம் தனியாரைச் சென்றடைந்தமை, ஏப்ரல் 21 தாக்குதல் விசாரணைகளில் உள்ள அதிருப்தி, துறைமுக நகர ஆணைக்குழுச் சட்டமூலம், தமிழ், முஸ்லிம் மக்கள் மீதான அப்பட்டமான இனஒடுக்குமுறை நடவடிக்கைகள், இராணுவ மயப்படுத்தப்பட்ட சிவில் நிர்வாகம் என்பன தொடர்பான கொதிநிலை மேதினக் கூட்டங்களில் வெளிப்படக்கூடிய வாய்ப்பு இருந்தது.

அந்த சந்தர்ப்பமும் கொரோனா காரணம் காட்டப்பட்டு தவிர்க்கப்பட்டு விட்டது.

ஆனால், மே தினத்தின் மூலம் உலகத் தொழிலாளர் பெற்ற உரிமைகள் இலங்கையில் பல்வேறு வழிகளிலும் பறிக்கப்பட்டு வருவதன் தொடர்ச்சியாக தற்சமயம் மேதினம் கொண்டாடும் உரிமையும் மறுக்கப்பட்டு விட்டது என்பதே யதார்த்தமாகும்.

அருவி இணையத்திற்காக : நா.யோகேந்திரநாதன்

01.05.2021


Category: கட்டுரைகள், சிறப்பு கட்டுரை
Tags: இலங்கை, உலகம்



பிந்திய செய்திகள்

BABY NAMES

Lorem Ipsum is simply dummy text of the printing and typesetting industry.

READ MORE